Wolfraamcarbide is een anorganische chemische verbinding die een aantal wolfraam- en koolstofatomen bevat. Wolfraamcarbide, ook wel bekend als "gesinterd carbide", "harde legering" of "hardmetaal", is een soort metallurgisch materiaal dat wolfraamcarbidepoeder (chemische formule: WC) en andere bindmiddelen (kobalt, nikkel, enz.) bevat.

Het kan worden geperst en gevormd tot aangepaste vormen, nauwkeurig worden geslepen en aan andere metalen worden gelast of gehecht. Diverse soorten en kwaliteiten hardmetaal kunnen worden ontworpen, afhankelijk van de beoogde toepassing, waaronder de chemische industrie, de olie- en gassector en de scheepvaart, als mijnbouw- en snijgereedschap, matrijzen, slijtdelen, enz.

Wolfraamcarbide wordt veel gebruikt in industriële machines, slijtvaste gereedschappen en corrosiewerende materialen. Wolfraamcarbide is het beste materiaal om hitte en breuk te weerstaan ​​van alle harde materialen.

Wolfraamcarbide (TC) wordt veel gebruikt als afdichtingsvlak of -ring vanwege de slijtvastheid, hoge breuksterkte, hoge thermische geleidbaarheid en lage thermische uitzettingscoëfficiënt. Wolfraamcarbide afdichtingsringen kunnen worden onderverdeeld in roterende en statische afdichtingsringen.

De twee meest voorkomende varianten van wolframcarbide afdichtingsvlakken/ringen zijn die met kobaltbindmiddel en die met nikkelbindmiddel.

Wolfraamcarbideafdichtingen voorkomen dat de verpompte vloeistof langs de aandrijfas weglekt. Het gecontroleerde lekpad bevindt zich tussen twee vlakke oppervlakken, respectievelijk verbonden met de roterende as en de behuizing. De opening van het lekpad varieert naarmate de vlakken worden blootgesteld aan wisselende externe belastingen, waardoor de vlakken ten opzichte van elkaar bewegen.