Wolfraamcarbide is een anorganische chemische verbinding die een aantal wolfraam- en koolstofatomen bevat. Wolfraamcarbide, ook wel bekend als "hardmetaal", "harde legering" of "hardmetaal", is een soort metallurgisch materiaal dat wolfraamcarbidepoeder (chemische formule: Wk) en andere bindmiddelen (kobalt, nikkel, enz.) bevat.

Het kan worden geperst en gevormd tot op maat gemaakte vormen, kan nauwkeurig worden geslepen en kan worden gelast met of geënt op andere metalen. Verschillende soorten en kwaliteiten hardmetaal kunnen worden ontworpen, afhankelijk van de toepassing waarvoor het is bedoeld, zoals de chemische industrie, olie- en gasindustrie en de scheepvaart, als mijnbouw- en snijgereedschap, matrijzen en slijtdelen, enz.

Wolfraamcarbide wordt veel gebruikt in industriële machines, slijtvaste gereedschappen en anti-corrosiemiddelen.

Hardmetalen frezen zijn kleine snijgereedschappen die gebruikt worden voor snijden, boren, slijpen en oppervlakteafwerking. Ze zijn gemaakt van hardmetaal, een extreem hard materiaal dat met hoge snelheid werkt om nauwkeurige snijkanten te verkrijgen. Ze worden vaak gebruikt bij CNC-bewerking, tandheelkundig boren en het ontbramen van materialen.

Hardmetalen frezen zijn drie keer stijver dan staal. Omdat hardmetalen frezen zo hard zijn, blijven ze scherp, waardoor ze zeer effectief zijn. Hardmetalen frezen frezen de tandstructuur weg in plaats van te slijpen zoals diamantfrezen, wat een veel gladdere afwerking oplevert. Het wordt veel gebruikt voor elektrisch en luchtgereedschap.

Hardmetalen frezen worden veel gebruikt voor metaalbewerking, gereedschapsmakerij, engineering, modelbouw, houtsnijwerk, sieraden maken, lassen, afschuinen, gieten, ontbramen, slijpen, het bewerken van cilinderkoppen en beeldhouwen. Ze worden ook gebruikt in de lucht- en ruimtevaart, de automobielindustrie, de tandheelkunde, de steen- en metaalbewerking en de metaalbewerking, om er maar een paar te noemen.