Wolfraamcarbide is een anorganische chemische verbinding die een aantal wolfraam- en koolstofatomen bevat. Wolfraamcarbide, ook wel bekend als "gesinterd carbide", "harde legering" of "hardmetaal", is een soort metallurgisch materiaal dat wolfraamcarbidepoeder (chemische formule: WC) en andere bindmiddelen (kobalt, nikkel, enz.) bevat.

Het kan worden geperst en gevormd tot aangepaste vormen, nauwkeurig worden geslepen en aan andere metalen worden gelast of gehecht. Diverse soorten en kwaliteiten hardmetaal kunnen worden ontworpen, afhankelijk van de beoogde toepassing, waaronder de chemische industrie, de olie- en gassector en de scheepvaart, als mijnbouw- en snijgereedschap, matrijzen, slijtdelen, enz.

Wolfraamcarbide wordt veel gebruikt in industriële machines, slijtvaste gereedschappen en corrosiewerende materialen.

Wolfraamcarbide frezen zijn kleine snijgereedschappen die worden gebruikt voor snijden, boren, slijpen en oppervlakteafwerking. Ze zijn gemaakt van wolfraamcarbide, een extreem hard materiaal, en werken op hoge snelheid om nauwkeurige snijkanten te verkrijgen. Ze worden vaak gebruikt bij CNC-bewerking, tandheelkundige boren en het ontbramen van materialen.

Wolfraamcarbide frezen zijn drie keer stijver dan stalen frezen. Omdat wolfraamcarbide zo'n hard materiaal is, behoudt het zijn scherpte, waardoor het een zeer effectief snijgereedschap is. Hardmetalen frezen snijden en splinteren de tandstructuur weg in plaats van te slijpen zoals diamantfrezen doen, wat resulteert in een veel gladder oppervlak. Ze worden veel gebruikt voor elektrisch en pneumatisch gereedschap.

Hardmetalen frezen worden veel gebruikt voor metaalbewerking, gereedschapmakerij, machinebouw, modelbouw, houtsnijden, sieraden maken, lassen, afschuinen, gieten, ontbramen, slijpen, cilinderkopbewerking en beeldhouwen. Ze worden ook gebruikt in de lucht- en ruimtevaart, automobielindustrie, tandheelkunde, steen- en metaalbewerking en metaalbewerking, om er maar een paar te noemen.